โจวฟูกุ้ย ผู้โดดเดี่ยวและยากจน ถูกทิ้งไว้ในบ้านเกิด คอยเฝ้ารอภรรยา หวังกุ้ยฮวา ที่จากบ้านไปนานถึงสิบปีเพื่อไปช่วยเลี้ยงหลาน ให้ได้กลับมาครองคู่ ใช้บั้นปลายชีวิตร่วมกันอย่างพร้อมหน้า ทว่า ก่อนที่หวังกุ้ยฮวาจะได้กลับบ้าน โจวฟูกุ้ยกลับจากไปเพราะโรคหัวใจ การจากไปของสามีทำให้หวังกุ้ยฮวาเสียใจอย่างสุดซึ้ง เต็มไปด้วยความสำนึกผิด เธอได้ตระหนักว่า การทุ่มเทเสียสละเพื่อลูกหลานโดยละเลยคู่ชีวิต คือความผิดพลาดที่ไม่อาจย้อนคืนได้ ขณะเดียวกัน ลูกชายทั้งสองก็จมอยู่กับความรู้สึกผิดและความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส