Kartal Polat, küçük bir sulu köfte tezgahı açtı. Bu basit hayat tam ona göreydi; her gün yemek yapıyor, eski dostlarıyla laflıyor, müşterilerden övgüler topluyordu. Canı isterse dükkanı açıyor, yorulduğunda kapatıyordu. Hatta bazen on beş gün boyunca ortadan kayboluyordu. Bazıları onun tuhaf biri olduğunu düşünüyordu, ama en çok da oğlu Barış Polat buna akıl sır erdiremiyordu. Sonunda dayanamayıp sordu: "Baba? Ben milyonlar kazandım, sen hâlâ şu küçücük sulu köfte tezgahına neden bu kadar bağlısın?" Kartal Polat sakince sordu: "Milyonlar çok mu?" Barış Polat kaşlarını çattı: "Senin bu küçük tezgahından yüz tane almaya yeter de artar bile." Kartal Polat gülümsedi: "Yanılıyorsun. Bir milyonun olsa bile bir kâse sulu köfte alamazsın." Barış, babasının tamamen umutsuz bir vaka olduğunu düşündü. Ama sonra arkasını döndüğünde gözlerine inanamadı... Finans dünyasının devleri, Wall Street'in en güçlü bankacıları, menkul kıymetler borsasının liderleri... Hepsi, sadece bir kâse sulu köfte yiyebilmek için uzun bir kuyrukta bekliyordu.