Yü Tsi anne babasını küçük yaşta kaybetti, Fu Zeyi’nin yanında büyüdü. Onun tüm şefkatini, sabrını gördü ama hep ulaşılamaz sandı. Ta ki uzaklardaki küçük halası bir nişan bozma mektubu gönderene kadar. İki aile karıştı, büyükler çaresiz kaldı. Bir yenge, “Tsi ile Fu aslında çok yakışıyor,” deyince, Yü Tsi yağmurlu Jiangnan’da kalbi çarparak yanına baktı, yüzü kızardı. Meğer bu his yeni değilmiş; çocukken ilk tuttuğu da Fu Zeyi’nin eliydi. Onların aşkı tesadüf değil, kaderdi.